stany 2011-03-13

skomentuj proszę tę notkę.


CPD kontra CHWDP
Canton Police Department, czyli policja miasta Canton. Raz już miałem na pieńku z przedstawicielami tego oto departamentu, dzisiaj mogłem mieć kolejny raz. Jednak na szczęście to jest Ameryka. Niby bardzo policyjne państwo, a jednak... Tutaj policjant, jeśli znacząco nie przekroczysz prędkości, jeśli nie nie zatrzyszasz się przed znakiem STOP, jeśli nie masz nieopłaconego stickera na tablicy rejestracyjnej, albo ewentualnie jeśli nie masz zepsutego światła STOPu nie interweniuje, bo po prostu nie ma do tego prawa. Nie to, co w Polsce, że jak mijasz przyczajonych w krzakach policmanów, to myślisz, czy z nudów Cię nie zatrzymają i się zaraz nie przyczepią o niemanie świateł, niemanie gaśnicy, niemanie apteczki, niemanie odpowiedniej grubości bieżnika, pieczątki w dowodzie, itp.

Jadę tutaj sobie ciemną nocą białym autem po Canton, MI, czyli w mieście, w którym dostałem swój pierwszy i jedyny jak dotąd amerykański mandat (sprawa mandatu i sądzenia się o jego wysokość opisana jest w jednej z wcześniejszych notek). Jadę zatem legalnie te 72km na godzinę na terenie zabudowanym. No może 75km/h... Na stacji benzynowej zaparkował swój wehikuł przyczajony tygrys ukryty smok, czyli Policjant (tzw. COP). Przejeżdżam zatem grzecznie patrząć wprost na niego, a on bardzo ciekawsko patrzy na mnie. Oo.. rozpoznał mnie? Moja sława sięgnęła aż tutaj...?
Oj nie! Okazało się, że w noc ciemną (jak pewien szczegół anatomiczny Murzyna) jechałem bez włączonych świateł. W Polsce miałbym już pozamiatane nawet w biały, letni, słoneczny dzień. Dzielni polscy stróże drogowego prawa włączyli koguty, ścigali mnie przynajmniej jak jakiegoś terrorystę i po dogonieniu nałożyli 100zł mandatu i jakieś punkty karne. Często rozbijając przy okazji takiego pościgu radiowóz, bo skutecznie i bezpiecznie wielu z nich potrafi jedynie ścigać pijanych rowerzystów. A tutaj? Skoro jedziesz i widzisz gdzie jedziesz, nawet w środku nocy, to Twoja sprawa.

A w Polsce? W Polsce nie mamy czym jeździć (w USA samochodód ma prawie każdy obywatel), nie mamy po czym jeździć, a przy obecnych cenach paliw mało kto ma ZA CO jeździć. Inwestycje drogowe stoją w martwym polu, za to inwestycje w narzędzia śledzenia, tropienia i karania kierowców idą w setki milionów złotych rocznie. Drogi obsadzone fotoradarami jak przygraniczne kilometry drogi krajowej A2 i A4 TIR-ówkami. Polscy policjanci dostali ostatnio radiowozy, które będą rejestrowały i mierzyły, od przodu, od tyłu, na przeciw, wstecznie i zbocznie. A najnowszy krzyk mody to helikopter do śledzenia polskich kierowców. No, ale założenie jest takie, że jak kogoś w Polsce jest stać na samochód, to musi go być stać i na mandaty...

Na targach Detroit Motorshow mogłem się przyjrzeć dokładnie radiowozowi. Jest to potężna kolumbryna. Wydaje się wręcz pancerna. Specjalne zderzaki do spychania uciekającego pojazdu z drogi. Nieprzestrzeliwywalne opony. W środku arsenał broni, dzięki któremu można wypowiedzieć wojnę jakiemuś małemu państwu i spokojnie ją wygrać. Radar, kamera przednia, tylna, boczne w kogucie. Dwa laptopy, czytnik linii papilarnych z kamerą. Pewnie nawet dokumentów nie musimy ze sobą wozić i nie grozi nam za to ani mandat, ani odpytywanie jak mamy na imię, nazwisko, data urodzenia, adres, imię ojca, matki, nazwisko rodowe matki, itd. by potwierdzić naszą tożsamość. Tu przykładasz paluch do skanera, który w tym samym czasie robi Ci fotkę i bach - mają Cię jak na dłoni dosłownie i w przenośni. A myślicie, że kto wymógł na reszcie krajów świata, by najnowsze nasze dokumenty (dowody osobiste, a przede wszystkim paszporty) były biometryczne (zawierające cyfrowy zapis naszych linii papilarnych, tęczówkę oka, układ dłoni a może nawet i próbkę głosu)? TAK, Amerykanie! Ledwie Wam zeskanują paluchy w urzędzie w którym składacie wniosek o paszport, a chwilę później Wasze odciski będą mieli Amerykanie. O skanowaniu paluchów na lotnisku, na każdym przejściu granicznym oraz w Sekretariatach Stanu chyba nie muszę wspominać? Jednak i tak wolę policyjność państwa w amerykańskim wydaniu, niż w polskim...



1 Mimo posiadania tego typu sprzętu, amerykańska policja nigdy go nie nadużywa. W Polsce dwóch herlawych chłopaczków po ukończeniu szkoły policyjnej posadzonych w nieoznakowanym radiowozie myśli, że mogą wszystko.
2. A to dowód na to, że wszystkiego jednak nie mogą. Tak w Polsce rozbija się nieoznakowany radiowóz za 100tys. PLN, w pościugu za kierowcą, który nie zapiął pasów i który... wcale nie uciekał!
3. Dziękuję pani burmistrz Hamtramck za czytanie mojego bloga i reklamowanie go na swoim FaceBook'u. Czekam na honorowe klucze do miasta!:) Z pewnych źródeł wiem, że Obama też czyta, ale się nie przyznaje. Tak jak Clinton też palił, ale się nie zaciągał... Zaciągała się za to do woli panna Lewinsky...

stany 2011-03-08

skomentuj proszę tę notkę.


Detroit 2011
Wyposażony w świeżozakupiony aparat fotograficzny, z wielkim (i równie silnym) jak Mike Tyson kolegą Grzesiem u boku wybrałem się do Detroit. Bo po prostu wstyd, być w USA już trzeci raz, mieć do Detroit zaledwie 20km i nigdy nie być w dałntałn Ditroit;) No prócz dwóch wypraw na Autoshow.
Tak więc po naładowaniu baterii aparatu do pełna, po załadowaniu pełnego magazynku do posiadanego Glocka (i zapasowego w kieszeni) wybraliśmy się do ścisłego centrum Detroit. Na dworze -4stC, więc czarnym diabłom było zimno i siedziały w swoich podziemnych kotłowniach...
Po zaparkowaniu samochodu na parkingu w samym centrum miasta (koszt 5$ za cały dzień, w odróżnieniu od przynajmniej 20-30$ za podobne parkowanie w okolicach centrum Chicago czy NY), dalej poszliśmy już pieszo. Oczywiście można parkować przy parkomatach za jedyne 1$ na godzinę, ale nie miałem aż tylu kłodrów;)

By mniej więcej zapoznać się z tym, co jest godne zobaczenia w centrum Detroit należy wybrać się na przejażdżkę kolejką poruszającą się około 10metrów nad ziemią. Koszt... całe 50centów za możliwość całodniowego kręcenia się w kółko. Z kolejki zobaczymy m.in. hale targowe Cobo, budynki General Motors, kilka efektownych frontonów innych buldingów, jeszcze więcej obskurnych tyłów budynków i możemy zdecydować się - wychodzimy z wagonika i zwiedzamy miasto czy uciekamy do samochodu i spieprzamy do domu?!

My najodważniejsi z odważnych weszliśmy najpierw do biurowców General Motors - 222metrowej wizytówki Detroit widocznej z wielu kilometrów. Z zewnątrz szkło, aluminium, rozmach i świetne wykonanie. W środku... goły beton i totalne pustki. Budynki mogące pomieścić kilkadziesiąt tysięcy ludzi, goszczą ich zaledwie kilkaset, może tysiąc. Ale pokazówka oraz zewnętrzny rozmach pozostał.

Gdy budowano go prawie 40lat temu Ameryka była w rozkwicie. Były to złote lata dla ich gospodarki oraz szczyt "zimnej wojny" i prześcigania się we wszystkim z komunistami zza "żelaznej kurtyny". GM produkował miliony samochodów pod różnymi markami. W garażu każdego Amerykanina musiał być przynajmniej jeden wóz tejże firmy. Można było wybudować sobie kwaterę godną panów moto-świata. No ale nie przewidziano tego, że Niemcy zaczną robić tak doskonałe technicznie samochody, a Japończykom znudzi sadzenie ryżu i także zajmą się produkcją niezawodnych aut i amerykańskie firmy nie będą już dzieliły i rządziły na całym świecie. Jakby ktoś nie wiedział, to GM jest m.in. właścicielami "niemieckiego" Opla. Tak więc tłukąc się po dziurawych polskich drogach starą Corsą - róbcie to z dumą, że jedziecie amerykańskim autem!;)

Powracając do Detroit i kwatery głównej GM. Budynek zbudowano, trochę posłużył on swoim statutowym celom i... przyszedł kryzys i trzeba było wydzierżawić większość powierzchni. Jedną wieżę wziął Marriott na hotel, w drugiej coś tam niemrawo się toczy, ale nie jest to to, co miało być. Na dole budynku znajduje się wystawa kilkudziesięciu dostępnych w sprzedaży samochodów marek Buick, Cadillac, Chevrolet. Wreszcie spokojnie mogłem zasiąść za kierownicą Chevy Camaro 2011 i... jak wszystko co amerykańskie, jest to bardziej do oglądania, niż używania. Tak jak te ich kobiety z silikonowymi cyckami. Mocniej ściśniesz i ... dostajesz tryskającym przez sutek silikonem prosto w twarz!
W Camaro fajnie się tylko siedzi. Widoku do przodu tyle, co w czołgu Abrams. Szyby boczne malutkie jak bulaje na statku - Dżizys, czy oni myślą, że kierowca tego auta nie musi się nigdy oglądać za siebie, bo gdy przyciśnie te 250KM, to zawsze będzie pierwszy? Oj nie! I Camaro już nie zamierzam kupować..

Co jeszcze w tym budynku zaskakuje? No te golutkie betony. W Polsce w Złotych Tarasach w Warszawie czy u Kulczyka w Nowym Browarze wykończenie jest majstersztykiem. Cegły sprowadzane z Niemiec, by każda była doskonała. Drewno, mahonie, marmury, granity, aluminium, miedź, wodotryski. A że cena najmu 1m2 powierzchni w takim polskim centrum handlowym wynosi tyle, co całego piętra w GM Headquaters? Phi... Polak zapłaci, bo Polaka na wszystko jest stać...

Po opuszczeniu GM można pół miasta miasta przejść ocieplanymi tunelami między budynkami. Mimo, że była godzina 15:00, ludzi prawie wcale. Żadne tam tokijskie czy nowojorskie ściski, a pustki i poczucie upadku tego miasta. Nie tak to sobie Amerykanie w najczarniejszych scenariuszach wyobrażali. Mieli przecież mieć już ok 500mln Rodowitych szczęśliwych obywateli najwspanialszego kraju świata, a nie 150mln obywateli i 150mln różnoskórych. Mieli ci prawdziwi obywatele siedzieć w tych biurach, wymyślać, projektować, by w 2011 produkować już lewitujące samochody, a może i teleportujące pasażerów. A tu... kryzys, zapaść, a na ulicach Detroit o zgrozo japońskie, koreańskie i niemieckie samochody wyprzedzające te ich wielkie kolumbryny. Tak więc dla mnie budynek GM jest doskonałym uzwierciedleniem tego, co się w USA nie udało...

Spacerując po Detroit przybiłem piątkę z nowym symbolem miasta - pomnikiem Great Boxing Hero poświęconemu pięściarzowi Joe Louis'owi. Wkrótce mają jeszcze wybudować tutaj pomnik Robocopa i jak już Robocop temu miastu nie pomoże, to mimo kończącego się powoli kryzysu, nic z niego nie zostanie. Patrzysz zatem tuż za przepływającą obok Detroit rzekę za którą jest już Kanada i myślisz - jak tam jest? Czy lepiej? Czy łatwiej? Możesz wziąć paszport i pojechać tunelem lub mostem, by się przekonać. Ale po co, skoro posiadasz zieloną kartę nie Kanady a USA...

W mieście upadku jedyne, co się kręci, to... owoce i inne symbole na wyświetlaczach ekranów jednorękich bandytów. Dwa kasyna w jednym mieście. Dawniej by sobie pograć trzeba było jechać do Vegas albo do Kanady. Teraz można wrzucać quartery w maszyny Detroit. Może dlatego jest tam tyle osób, że po prostu trudno znaleźć miejsce przy maszynie, bo ludzie chociaż na chwilę, patrząc w te kolorowe symbole, w te tysiące dolarów wyświetlających się na wyświetlaczu, zapominają o szarej rzeczywistości. Zdjęć w kasynie robić nie można, a nawet wnieść tam aparatu czy telefonu z kamerą, więc sorry - nie będzie fotorelacji.

Mnie i tak zawsze najbardziej ciekawi "folklor". Te najbardziej inne od "normalnych" i dobrze mi znanych okolice, ludzie, rzeczy, zjawiska. Jedziesz z ościennego miasteczka w kierunku Detroit i kiedy możesz się zorientować, że już w nim już jesteś (bo tu miasta łączą się z sobą bez żadnych tam tablic z nazwami miejscowości)? Prócz tego, że co chwilę spalony dom, porzucony samochód, przechodzący środkiem ruchliwej ulicy Murzyn, czy radiowóz z napisem Detroit Police, zorientujesz się m.in. po... grillach;) - PO CZYM?! - Zapytacie?
Gdy na każdym podwórku widzisz grill zrobiony z rozciętej na pół wielkiej beczki po oleju, wiesz, że trafiłeś do piekła! Czarne diabły w tych beczkach pieką białe mięso...
C.D.M.N. (Ciąg Dalszy Może Nastąpi)...

CD następuje:
No nie jest aż tak źle w tym całym Detroit, by trzeba było zabierać Glocka z domu, czy by w biały dzięń trzeba było iść w obstawie Grzesia po lewej i Tysona po prawej;) Trzeba po prostu wiedzieć, gdzie można się udać, a gdzie lepiej się nie pokazywać. Oczywiście wieczorem i nocą nigdzie nie jest bezpiecznie, ale w dzień Downtown Detroit da się odwiedzić i nawet z niego wrócić w jednym kawałku i o własnych siłach. No może nie wtedy, gdy poszło się tam turystycznie z aparatem za 1,500 $ na szyi, który to aparat jakiś tambylca zaraz przeliczy ilość działek kokainy na które może go zamienić i nas przy pomocy noża czy pistoletu o nasz aparat nieuprzejmie poprosi...
Nie należy wchodzić czy wjeżdżać jako górujący nad nimi Biali do czarnych dzielnic, bo to dla nich potwarz i jawna prowokacja. Nie należy patrzeć na ich czarne lalunie, bo pretekst, że bronił honoru swojej kobiety jest chyba ich ulubionym. No i nie patrzeć w te ich oczy (często naćpane). 3dni temu w oddalonej o 20km od Detroit knajpie spojrzałem w oczy młodej murzynki i były tak naćpane, że kokaina wręcz wysypywała jej się ze źrenic. Spotkanie jej faceta znajdującego się w podobnym stanie, wieczorową porą w Detroit może zakończyć się raczej nierzyjemnie...
TAK, ten postawny biały mężczyzna na zdjęciach z poniższej galerii to Grześ. Na pakernię nigdy w życiu nie chodził, sterydów i koksu nigdy nie brał, a jak przypiedoli komuś kto chciałby Jemu, Jego żonie czy mi zrobić krzywdę, to ten ktoś zdycha z głodu w powrotnym locie do Afryki...

Zapraszam do Galerii z Detroit. Wybaczcie krzywe kadry zdjęć robionych z jadącej i trzęsącej się kolejki przez brudne szyby wagonika.



1. Kwatera główna General Motors. Kiedyś to brzmiało dumnie, teraz...
2. Aby poznać w szybki, tani i bezpieczny sposób centrum Detroit można je za 50centów objechać taką oto kolejką.
3. By czuć się w Detroit naprawdę bezpiecznie zabrałem ze sobą prócz Grzesia, także i Mike'a...;)
4. Na szczęcie tego dnia było na tyle zimno, że czarne diabły siedziały pod ziemią i grzały w swoich kotłach tak, aż ziemia pękała i para buchała;)

stany 2011-03-03

skomentuj proszę tę notkę.


Oskary kontra... Chris Medina.
O tym, czym jest noc Oskarów wie każdy. Polskie media trąbią o tym przynajmniej tak, jakby wręczenie nagród odbywało się w Warszawie, czerwony dywan był rozciągnięty wzdłuż Alei Jerozolimskich, i wszyscy robią z tego wydarzenie, jakby przynajmniej miało to jakieś kolosalne znaczenie dla Polski (np. podniosło o 10% nasze PKB).
Nagrody rozdane. Kto je dostanie można zawsze łatwo przewidzieć nie z racji tego, jak dobry jest dany film czy aktor, a dzięki temu, kto gdzie i ile dni przed galą Oskarów był zapraszany do różnego typu show telewizyjnych. I tak np. mogłem oddać głowę, że Natalie Portman wygra w cuglach, bo wszędzie jej było pełno. Podobnie w Polsce media wybierają nam polityków. Ale Natalka zasłużyła na swoją statuetkę, bo od pamiętnej roli Matyldy w "Leonie zawodowcu" cieszy się niesłabnącą sympatią. A że 2lata ćwiczyła balet specjalnie dla tej roli, to dostała.

Co mi się podobało w tej całej Gali, prócz prowadzącej ją Anne Hathaway oraz świetnie zmontowanego wstępu, gdzie prowadzących "wgrano" w sceny nominowanych filmów? Oj, niewiele. To ciągle jest największe w świecie targowisko próżności, na którym w ogóle nie liczy się sztuka filmowa, a jedynie to, kto w jakiej kreacji przejdzie się po czerwonym dywanie. Valentino ubierający w czerwoną suknię Ankę H. miał darmową reklamę, bo HajDefiniszowe kamery ABC TV przeprowadziły z nim wywiad dłuższy, niż z nominowanymi aktorami. No ale coż - skoro większość tych gwiazdek, gdy nie ma przed sobą scenariusza nie ma nic mądrego do powiedzenia, lepiej niechaj pokazują kiecki... Oczywiście każde zdanie wygłaszane przez prowadzących było odczytywane z prompterów, i jedynie 94 letni Kirk Douglas mógł coś przeoczyć, przejąkać i mogło być naprawdę spontanicznie i zabawnie - ale nie było...

Podobała mi się klasyfikacja najlepszych odbierających tę nagrodę.
III. miejsce - Cuba Gooding Jr za "Jerry Maguire" (1996)
II. miejsce - Tom Hanks za "Philadelphię" (1993)
I. miejsce - Roberto Benigni - za "Życie jest piękne" (1997).
Widać z tego, że od 15lat nie ma żadnej spontanicznej i godnej nagrodzenia reakcji na otrzymanie tej nagrody. Może dlatego chcąca przejść do historii Melissa Leo zapamiętana zostanie nie za rolę za którą dostała Oskara, a za to, że powiedziała, że odbieranie nagrody nie jest takie "Fucking easy!". Chylińska zrobiła podobnie, ale była młoda i naćpana. Ta taka nie była...

Zadziwiające było to, jak wszyscy nagrodzeni mężczyźni dziękowali przede wszystkim swoim pięknym żonom. Jedne naprawdę były piękne, inne nie koniecznie, ale oni tak bojąc się tzw. "Klątwy Oskara" (kiedy to nagradzani zostają często zdradzani albo pozostawiani przez towarzyszy życia), dmuchali na zimne chwaląc te swoje żony. No i tyle. Red carpet już zwinięty, kac po backstage'owych imprezkach już dawno zniknął, a najciekawsze w całym Hollywood i tak są młode gwiazdki z Sunset Boulevard...

A gdzie w tym wszystkim miejsce wspomnianego w tytule Chrisa Mediny?
Chris Medina jest uczestnikiem amerykańskiego Idola. Śpiewa tak sobie, ale bardziej od sprzedania swojego talentu, sprzedał historię swojego życia. Smutną i prawdziwą. Skoro w Polsce płacząca z powodu pochodzenia ze Zbąszynka i pozostawienia przez chłopaka Polina Papierska wygrywa TAP MADL, skoro rycząca z powodu swojej biedy 12latka wygrywa "Mam talent", to się Medina wziął na sposób i rozryczał jury w osobie Jennifer Lopez.

Poniżej macie film z eliminacji Idola. Jeśli macie odrobinę empatii, film ten pozostaje na dłużej, niż cała gala Oskarów i większość tego, co kiedykolwiek zobaczycie na Youtube...

Film ten niechaj będzie przestrogą dla tych, którzy pędząc na złamanie karku swoim rozklekotanym samochodem powodują wypadek. Zdecydujcie się jeszcze przed wsiądnięciem do auta, czy w razie poważnego wypadku chcecie być uratowani... Obejrzyjcie jak fajnie pani Medinowa (czyli Juliana Ramos) wyglądała i zachowywała się przed wypadkiem, a co zostało z niej po nim. Zastanówcie się, czy w razie czego nie powinniście poprosić kogoś, kto Was z takiego wegetatywnego stanu "wyleczy" uleczającą wszystko eutanazją. A przede wszystkim zastanówcie się nad tym, czy bliska Wam osoba zostałaby przy Was tak, jak Medina przy swojej kobiecie...



1. Jedna z niewielu ciekawych rzeczy z 3godzinnej gali rozdania Oskarów 2011.
2. Obejrzycie całość tego filmu, i zadajcie sobie kilka pytań...

Moi wszechwiedzący Czytelnicy. Szczególnie ci latający z USA do Polski bezpośrednio (czyli bez przesiadki w Amsterdamie czy Frankfurcie). Czy samoloty lecące do Warszawy spoza Unii są kierowane na specjalne bramki, gdzie pasażerowie są kontrolowani celnie? A może już sobie komuniści odpuścili kontrolę pasażerów z imprelialistycznych krajów zgniłego zachodu?;)

stany 2011-03-01

skomentuj proszę tę notkę.


Z Ministerstwem Obrony USA rozmów kilka;)
Jako, że życie bez odrobiny szaleństwa i sporej dawki emocji to nie życie, postanowiłem podrażnić trochę wąsy tygrysa. Tygrysem jest oczywiście amerykańskie ministerstwo obrony. W końcu jak przez kilka dni się nie golę, to wypisz wymaluj Omar Bin Laden ze mnie (młodszy syn Osamy). A latem, gdy pozwolę słońcu przyciemnić mi karnację, to dopiero...!

Póki co armat nie wytaczam, wojny USA nie wypowiadam, a chcę jedynie kupić i wywieźć z USA kamerę termowizyjną. Producent z którym koresponduję powiedział, że jako że ten sprzęt podlega pod restrykcje ITAR (International Traffic in Arms Regulation) muszę mieć pozwolenie na wywóz tego z USA. Zadzwoniłem zatem do U.S. Department of State, i miły człowiek (tu cholera wszyscy są mili) poinformował mnie, że muszę wystąpić do nich o licencję (kosztującą 2,500$!), mieć firmę, itd. itp.

- No ale ja nie chcę tym handlować, zabiać milionów wysyłając tysiące stingerów do Libanu, a jedynie zabrać ze sobą malutką kamerę do Polski. Nie chcę licencji, którą rokrocznie później muszę odnawiać, nie chcę na handlu tym "strategicznym artykułem" zarabiać, a raz, jedyny raz wziąć sobie na pokład samolotu kieszonkową termokamerę - drążę dalej z Departamentem Stanu. W Polsce wszystko, co "drążę" udaje mi się wydrążyć, ale tu... tu cholera może być trudniej;)

Kazali mi zatem wysłać maila z moimi danymi, danymi technicznymi kamery, krajem docelowym i... i maila przesłali dalej do Departamentu Obrony USA. Oj... tak więc jak nowe notki się przez najbliższe lata nie będą tu ukazywały, to... to CIA znów z triumfem ogłosi "Ladies and Gentlemen - We got him!" - tym razem nie o Saddamie Husajnie, a o mnie;)

stany 2011-02-25

skomentuj proszę tę notkę.

stany 2011-02-22

skomentuj proszę tę notkę.